Dive Ghat (ता. पुरंदर) :
पुणे जिल्ह्यातील दिवेघाटातून माऊलींची पालखी जात असताना दरवर्षी एक न विसरता घडणारी गोष्ट म्हणजे पावसाची हजेरी. जणू काही निसर्ग स्वतः माऊलींच्या आगमनासाठी आभाळातून पुष्पवृष्टी करत आहे, असाच हा अनुभव वारकऱ्यांना येतो. या दृश्याने हजारो भाविकांचे डोळे पाणावतात, अंगावर रोमांच उठतो आणि मन भरून येतं.
🙏 श्रद्धा की संयोग?
विठुरायाच्या पालखी सोहळ्याचा एक महत्त्वाचा टप्पा म्हणजे दिवेघाट. आणि गेल्या अनेक वर्षांपासून असे दिसून आले आहे की, माऊलींची पालखी दिवेघाटात पोहोचली, की पावसाची सर हमखास येते. हे एकदा नाही, दोनदा नाही तर कित्येक वर्षांपासून घडत आहे. त्यामुळे भाविकांच्या मनात हा प्रश्न नकळत उभा राहतो –
“माऊलींच्या पावलांनी पावसालाही ओढ वाटते का?”
🌧️ निसर्गशास्त्र काय सांगतं?
दिवेघाट हा सह्याद्रीच्या कुशीत वसलेला घाट प्रदेश आहे. पालखी सोहळ्याचा काळ आषाढ महिना असतो, जो भारतात मान्सूनचा मध्य भाग असतो. घाटमाथ्यावरून येणारे ढग या भागात थांबतात, थोडा वेळ विसावतात आणि मग पर्जन्यवृष्टी करतात. त्यामुळे दिवेघाटात पावसाची शक्यता अधिक असते. यालाच हवामानशास्त्रात ‘ओरोग्राफिक रेन’ असं म्हटलं जातं.
🌿 श्रद्धा आणि निसर्ग यांचा अद्वैत संगम
वैज्ञानिक कारणं एकीकडे असली, तरी ज्या वेळेस पावसाच्या सरी माऊलींच्या पादुका ओलंचिंब करतात, त्या क्षणी हजारो भाविकांसाठी तो केवळ पाऊस नसतो, ती असते माऊलीची कृपा. पावसाच्या सरींचं स्वागत करत भाविक जल्लोष करतात, हरिनामाचा गजर वाढतो आणि रस्ता थोडा चिखलट झाला तरी माऊलींसाठी चाल चालतच राहते.
📷 भाविकांचे अनुभव
वारकरी माळ धरून म्हणतात, “सखा विठोबा पावसात भेटतो, घामात भेटतो, आणि आषाढात तर तो अगदी अंगावरून जातोच!”
एक ज्येष्ठ वारकरी सांगतात, “दिवेघाटात पावसाशिवाय माऊलीची पालखी झालेली आम्ही कधीच पाहिली नाही. वाटतं, तो विठोबाच आमच्यावरून ओलाचिंब होतो!”
🛕 एक भावना, एक परंपरा, एक गूढ
श्रद्धा आणि विज्ञान यांचा संगम म्हणजेच दिवेघाटातील माऊलींचा पावसातला सोहळा.
दरवर्षी माऊली येतात, आषाढ झुलतो, पाऊस भिजवतो आणि भक्तिभावाने न्हालेलं संपूर्ण वातावरण एका दैवी स्पर्शाने नटतं.
